Trešnje

30 jan
Ema Sofić

ljude od kojih odem sanjam unatrag
i dalje ih brižno pokrivam kad zahladni u meni
tišinom ih branim kad tišina napada

oni više ne dižu mostove
od njih se više ne radi polarna svjetlost
od njihovih pogleda više ne jačaju kosti

igraju se kao djeca
u kraju gdje dan za danom
ima sve manje ulica

više im ne vidim lica
ugašene svjetionike
ali im pamtim ruke

shvatiš koliko si visok bez nekoga
pa bereš trešnje
i njegovim rukama

(Visited 26 times, 1 visits today)
Podijelite članak:
Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on google
Google

Comments